An Cheist

Nuair a fheicim an ghlúin nua ag teacht

Ní thagann orm aon lag mhisneach

Mo pháistí féin, gasra óg Ghaeil 

Fuinniúil, spreagtha is lán le taispeach.

 

Líonann mo chroí le dóchas is muinín

Nuair a bhrathaim talann mo mhac is m’iníon

Acu san an éirim atá in ann don dúshlán

Ár gcultúr ar leith a thabhairt i réim arís.

 

Fag an bealach agus géill an slí

Do dhream dearg le fearg is lán le brí

Réabhlóid a sprioc, a chasann de shíor

Is fearrde ár dteanga amach sa todhchaí.

 

Labhrann siad i dteanga nach dtuigfeadh ár sinsir

Gaeltacht a fhásann ó h-oíche go h-oíche

Téacsais is téarmaíocht ó shaol atá ar mire 

Is rapannaí a cheiliúrann saol nach gcleachtaimídne.

 

Ní hé an sean nós tús nó deireadh an scéil

Ní hé Corn Uí Riada an t-aon craobh 

Tá claochló sa tsiúl is éabhlóid ag tarlú 

Athrú ar an saol is an Ghaoluinn dá réir. 

 

Cad a dhéanfaimíd atá ag imeacht in aois?

An éistfear linn? Bhfuil feidhm lenár ngaois?

Rud amháin cinnte, éist liom anois

Ní h-éireoidh le toirmeasc cros nó cinsireacht.

 

An féidir an dhá shruth a cheangal 

In abha mhór, díle na nGael

A scuabfaidh lei i tulca ón sliabh

Freasúra inár slí anois agus riamh? 

 

 

Concubhar Ó Liatháin, Cléireach.